بهترین راه رسیدن به آرامش یگانگی با معبود خود و ایمان به اوست (تعادل=عدالت)
اگر مشکل, عادت و يا موردي در زندگي شما وجود دارد که مي خواهيد آن را از بين برده و يا جايگزين مشخصه و يا موقعيت جديدي نماييد به مراحل زير عمل نماييد. * ابتدا وارد سطح آلفا شويد و تا مي توانيد اين سطح را عميق تر نماييد مراحل قرار گرفتن در سطح امواج آلفا ( تمرينات ريلاكس كردن ): [صبح كه از خواب بيدار مي شويد، نخست به حمام برويد و بعد از استحمام، دوباره در بسترتان دراز بكشيد،( البته میتوانید این عمل را قبل از بیداری کامل در حالت خواب الودگی وقبل از باز کردن چشماتون هم انجام بدید) سپس ساعت شماطه دار را طوري تنظيم كنيد كه پس از 15 دقيقه زنگ بزند تا چنانچه اگر در طول تمرينات به خواب رفتيد، با زنگ ساعت از خواب بيدار شويد. بعد چشمانتان را ببنديد و به آرامي به سوي بالا به طرف ابروهايتان ( به سمت پرده نمايشي ذهن )حركت دهيد و آنها را در همانجا ثابت نگه داريد. سپس آهسته شروع به شمارش معكوس كنيد.
1. به مدت ده روز از 100 تا 1 به صورت معكوس بشماريد.
2. به مدت ده روز از 50 تا 1 به صورت معكوس بشماريد.
3. به مدت ده روز از 25 تا 1 به صورت معكوس بشماريد.
4. به مدت ده روز از 10 تا 1 به صورت معكوس بشماريد.
5. هنگام شمارش،خودتان را در جائيكه باصفا و آرامش بخش است تصور كنيد( كنار دريا، جنگل يا هرجاي لذت آفرين ديگر)
6. در ذهنتان به خود بگوييد: «‌جسم و روان من هميشه كاملاً سالم خواهد بود»
7. بعد از اتمام شمارش معكوس، شروع به شمارش از شماره 1 تا 5 كنيد.
8. در ذهنتان به خود يادآوري كنيد كه وقتي شما به شماره 5 رسيديد و چشمانتان را باز كرديد، احساس هشياري و نشاط كاملي خواهيد كرد. در شماره 3 اين يادآوري را تكرار كنيد. هنگامي كه به شماره 5 رسيديد چشمانتان را باز مي كنيد، ذهناً‌ تأكيد كنيد : « من كاملاً هشيار و با نشاط هستم ». در طي چهل روز تمرين، زمان، مكان و مراحل تمرينات شما، ثابت و بدون تغيير خواهد بود و تنها چيزي كه تغيير پيدا خواهد كرد، كاهش شمارش معكوس است. بعد از چهل روز شما مي توانيد در هرزمان و مكاني با بستن چشمهايتان و شمارش معكوس از 5 تا 1 در سطح آلفا قرار بگيريد.
تمرينات ريلاكس پيشرفته به منظور عميقتر كردن سطح امواج آلفا:
1. ابتدا از وضعيت فرق سرتان آگاه شويد. توجهتان را به سمت فرق سرتان معطوف كنيد و آن را احساس نمائيد. بدانيد كه آن، در آنجاست. احساس كردن فرق سرتان مي تواند به شكل احساس از سوزش مختصر يا گرما باشد و اين به خاطر جريان يافتن بيشتر خون در آن ناحيه است. اگر شما عضلات فرق سرتان را شل و ريلاكس كنيد، جريان خون حتي بيشتر از آن نيز خواهد شد. پس فرق سرتان را ريلاكس كنيد.
2. بعد از آن، نوبت به پيشاني تان مي رسد. از وضعيت عضلات پيشاني تان آگاه شويد، آن را حس كرده و عضلاتش را شل نمائيد. چشمانتان را نيز ريلاكس كنيد. حدقه مرطوب آن را حس كنيد.
3. دهان و فكتان را ريلاكس كنيد. زبانتان را در موقيت راحتي در داخل دهانتان قرار دهيد. گردنتان را ريلاكس كنيد. همين طور شانه هايتان و بعد بازوها و دستهايتان را.
4. از موقعيت سينه و شكمتان آگاه شويد. عضلات آنها را ريلاكس كنيد. همچنين قسمتهاي بالا و پايين پشتتان را نيز ريلاكس كنيد. سعي كنيد به آگاهي و احساس ساير اعضاء بدنتان ادامه دهيد و جزء به جزء عضلات آنها را ريلاكس و شل كنيد. يعني عضلات باسن، رانها، زانوان، ساق و مچ پاها، پنجه پا و انگشتان آن.
تكنيك پايان دادن به بيخوابي
1. وارد سطح آلفا شويد.
2. ذهناً به خود بگوئيد : « هر زمان دچار بيخوابي شوم، تنها كاري كه لازم است انجام دهم اين است كه وارد سطح آلفا شوم و از 200 به پايين شروع به شمارش كنم. با هر شماره ، من به سمت خوابي طبيعي، خواهم رفت».
3. به جلسه آلفا خاتمه دهيد.
4. هر زمان كه در به خواب رفتن دچار مشكل شديد، به سطح آلفا برويد.
5. در سطح آلفا به آهستگي از 200 به پايين شروع به شمارش نمائيد. سعي كنيد به هنگام شمارش، تصوير اعداد را در ذهنتان ببينيد… كم كم به خواب خواهيد رفت.
تكنيك پايان دادن به درد و ساير احساسات نامطلوب علايمي نظير سردرد،احساس كسالت و افسردگي به طريق زير قابل برطرف شدن هستند:
1. وارد سطح آلفا شويد و آن را عميقتر كنيد.
2. با كلماتي كه در ذهنتان مي گوييد، مشكلتان را مشخص كنيد.
3. بر راه حل مشكلتان با بيان ذهني « وقتي كه در شماره 5 چشمانم را باز كنم، ديگر ( در اين جا مشكلتان را عنوان كنيد ) نخواهم داشت و احساس من ( در اينجا راه حلتان را بيان كنيد) خواهد بود » تأكيد كنيد.
4. تصور كنيد كه مشكل شما برطرف گرديده است. اين تصويرسازي را سه بار متوالي تكرار كنيد. در تصوير دوم، تصويرتان را كمي به سمت چپ بكشيد. در تصوير سوم در حالي كه آن را بيشتر از قبل به چپ مي كشيد، خودتان را كاملاً سالم و رها يافته از مشكلات ببينيد.
5. به جلسه آلفا، خاتمه دهيد.
تكنيك پايان دادن به افسردگي
1. وارد سطح آلفا شويد.
2. مشكلتان را مشخص كنيد.
3. به ذهنتان اجازه دهيد تا در زمينه ي علل بروز مشكلتان به تفكر بپردازد. مسلماً از اين طريق به سرنخهايي در كشف علل مورد نظر، دست خواهيد يافت.
4. به جلسه آلفا خاتمه دهيد.
به عنوان يك تكنيك ثابت و هميشگي و تا زمان از بين رفتن علايم بيماري خود، مي توانيد هرشب قبل از خواب، به ترتيب زير خود را برنامه ريزي كنيد:
1. وارد سطح آلفا شويد.
2. نوك سه انگشت اول هر دودستتان را بر روي هم جمع كنيد.
3. ذهناً تأكيد كنيد« من در تمام طول روز آينده بسيار سرحال خواهم بود»
4. از همان سطح آلفا ، به خواب برويد.
الگوی خواب با مجموعه از فرکانس های مغزی قابل نمایش است این فرکانس ها همانطور که می دانیم بر حسب سیکل بر ثانیه یا همان هرتز است. امواج مغزی در حالت خواب یا بیداری دارای فرکانس های متتعدی است.امواج مغزی در حالت بیداری بین 12 تا 22 هرتز می باشد. یک خواب طبیعی دارای مراحلی به شکل زیر است که این مراحل هر وقت ما می خوابیم تکرار می شود. 1- مرحله خواب وبیداری که در آن امواج آلفا به چشم می خورد و این دوره دارای امواج مغزی با فرکانس 8 تا 13 می باشد. از این مرحله می توان به عنوان ریلکسیشن و ... استفاده کرد. 2- مرحله خواب نیمه عمیق: در این مرحله از خواب کم کم احساس خواب بودن را دارا هستیم و این خواب نیمه عمیق دارای فرکانسی بین 4 تا 8 سیکل بر ثانیه است.(تتا) 3-مرحله خواب عمیق که در آن فرکانس بین 1 تا 4 سیکل یا پایینتر است.(دلتا) 4- مرحله rem ( یا حرکت سریع چشمی ) که بعد از خواب عمیق است و از دلتا بر آلفا دایم در حال چرخش است دید کلی خواب نوعی رفتار است. این بیان چه بسا به نظر عجیب آید، زیرا معمولا رفتار را فعالیتهایی می‌دانیم که شامل حرکات مختلف از قبیل راه رفتن و صحبت کردن باشد. حرکات در واقع در خلال خواب رخ می‌دهند، لیکن به استثنای حرکات سریع چشم که در مرحله ویژه‌ای روی می‌دهند، حرکات مشخصه خواب نیست. خواب داری مراحلی است که هر یک از آنها را باید فرد بگذراند تا به خواب عمیقی فرو رود. مراحل خواب بهترین تحقیقات در مورد خواب انسان در آزمایشگاه انجام می‌گیرد که در آن آزمایشگر با چسباندن الکترودهایی بر روی جمجمه خواب رونده برای ثبت و کنترل موج نگار مغزی ( EEG ) وی را برای اندازه گیری‌های الکتروفیزیولوژیایی آماده می‌کند. الکترو آنسفالوگراف یا EEG یکی از ابزارهای اصلی مورد استفاده برای تحقیق درباره خواب است. EEG فعالیت الکتریکی مغز را که به صورت امواج مغزی آشکار می‌شود، اندازه می‌گیرد. خواب دارای پنج مرحله است: چهار مرحله خواب بدون رم ( NREM ) (بدون حرکات سریع چشمی) و یک مرحله با رم ( REM ) (حرکات سریع چشمی). وقتی بیدار و فعال هستیم، مغز امواج بتا صادر می‌کند. دامنه این امواج ضعیف و فرکانس آنها بین 15 تا 17 سیکل بر ثانیه است. وقتی چشم‌هایمان را می‌بندیم و پیش از خواب رفتن دراز می‌کشیم، مغز امواج آلفای زیادی می‌فرستد. امواج آلفا دامنه ضعیف و فرکانسهای بین 8 تا 13 سیکل بر ثانیه دارند. مرحله اول وقتی ما به مرحله اول خواب وارد می‌شویم، امواج مغزی از آهنگ آلفا به تتا عبور می‌کنند. امواج تتا که فرکانس آنها بین 6 تا 8 سیکل بر ثانیه است با حرکات آرام چشمی همراه هستند. تبدیل امواج آلفا به امواج تتا می‌تواند حالت خواب آور به دنبال آورد. در این دوره ما تصاویر توهمی کوتاهی می‌بینیم که به تصاویر رویا شباهت دارند و مثل یک عکس روشن هستند. این تصاویر احتمالا به خلاقیت مربوط می‌شوند. مرحله اول خواب سبک‌ترین مرحله آن است. اگر در این مرحله از خواب بیرون بیاییم، احتمالا احساس خواهیم کرد که اصلا نخوابیده‌ایم. مرحله دوم پس از 30 تا 40 دقیقه خواب در مرحله اول ، در سراشیبی مراحل دوم ، سوم و چهارم خواب می‌افتیم. در طول مرحله دوم امواج مغزی دامنه متوسط و فرکانس تقریبا 4 تا 7 سیکل در ثانیه را نشان می‌دهد، اما با دوکهای خواب همراه هستند. دوکهای خواب فرکانس بین 12 تا 16 سیکل در ثانیه دارند و برنامه‌های کوتاه فعالیت سریع مغزی را نشان می‌دهند. در طول این مرحله ما دوره‌هایی را نیز تجربه می‌کنیم که اصطلاحا مجموعه K نامیده می‌شوند. مجموعه K در اثر افزایش کوتاه مدت فعالیت مغز که در اثر واکنش به محرکهای خارجی مثل سر و صدای کتابی که به زمین می‌افتد، یا محرکهای درونی مثل گرفتگی ماهیچه پا بوجود می‌آید. مرحله سوم حدود پانزده دقیقه بعد وارد مرحله سوم خواب می‌شویم که به علامت آن وقوع فعالیت امواج دلتا با ارتفاع بالا (و فرکانس کمتر از 3،5@ هرتز) است. تمایز بین مرحله سوم و چهارم خواب کاملا مشخص نیست. مرحله سوم دارای 25 تا 50 درصد فعالیت دلتا و مرحله چهارم بیشتر از 50 درصد فعالیت دلتا را دارا است. مرحله چهارم مرحله چهار عمیق‌ترین مرحله خواب را تشکیل می‌دهد. مرحله‌ای که بیدار شدن از آن دشوار است. تنها صدای بلند موجب بیداری فرد از این مرحله خواب می‌شود و وقتی هم که بیدار شد، گیج و منگ است. در این مرحله امواج دلتا کند می‌شوند، تعداد آنها به نیم تا دو سیکل در ثانیه می‌رسد و در این لحظه است که بزرگترین دامنه را دارند. مرحله پنجم تقریبا نیم ساعت پس از خواب عمیق در مرحله چهار ما مسیر برگشت را پیش می‌گیریم. دوباره هر یک از مراحل را پشت سر می‌گذاریم تا به مرحله‌ای برسیم که آن را خواب رم ( REM ) می‌نامیم و منظور از REM حرکات سریع چشمی است که از زیر پلکها قابل روئیت است و شاخص این دوره به حساب می‌آید. در دوره خواب REM مغز امواج تقریبا سریع و با دامنه ضعیف تولید می‌کند. این امواج به امواج تولید شده در خواب سبک مرحله اول شباهت دارند. خواب REM خواب تناقضی نیز نامیده شده است، زیرا خطوط EEG مورد مشاهده در دوره خواب REM فعالیتی ایجاد می‌کنند که تا اندازه‌ای به فعالیت حالت بیداری شباهت دارد. در طول خواب REM مقدار استیل کولین مغز افزایش می‌یاید. اما مقدار نور آدرنالین و سروتونین آن کاهش پیدا می‌کند. خواب REM نیز خواب عمیقی است, یعنی در این دوره به سختی بیدار می‌شویم. اولین ورود ما به مرحله 4 خواب معمولا طولانی‌تر است. به تدریج که شب پیش می‌رود، خواب سبکتر می‌شود. دوره خواب REM به تدریج افزایش می‌یابد و نزدیک صبح آخرین دوره خواب REM ممکن است نیم ساعت طول بکشد . * به مشکل خود فکر کنيد تمام ابعاد و حالات مختلف آن را بررسي نماييد سپس تصميم بگيريد صفت يا حالت مورد نظر را با چه چيزي مي خواهيد جايگزين کنيد. * حال نوبت تصوير سازي است: حالت مورد نظر فعلي خود را مجسم و آن را تصوير کنيد. اين تصوير را در يک قاب آبي رنگ قرار داده و آن گاه آن را رنگي و متحرک نماييد و آن قدر بزرگ کنيد تا تمام صحنه را بپوشاند. اين تصوير را کمي در ذهنتان نگه داريد و سعي کنيد از احساسات خود نسبت به آن آگاه شويد. بعنوان مثال رنگ, بو و مزه را به حالت مورد نظر بيافزاييد و آنگاه آن را سه بعدي کنيد. * حال نوبت به تصويرسازي حالت جديدي است که بايد جايگزين حالت فعلي گردد. از اين حالت جديد يک تصوير ذهني با قاب سفيد بسازيد و آن را در گوشه سمت چپ و پايين تصوير با قاب آبي قرار دهيد به حدي که به اندازه يک دهم تصوير قاب آبي گردد. * وقتي مجموعه تصاوير با قاب آبي و سفيد آماده شد تا سه بشماريد و آنگاه بگوييد «تعويض» و جاي تصاوير را عوض کنيد به نحوي که تصوير با قاب سفيد بزرگتر و تصوير با قاب آبي کوچکتر باشد. سپس تصوير داراي قاب آبي را به پايين ترين گوشه سمت راست تصوير با قاب سفيد ببريد. * حال سعي کنيد تصوير با قاب سفيد را بزرگتر, متحرک و داراي روح و عمق بيشتري کنيد به نحوي که کل ذهنتان را بپوشاند و احساس و حالات آن را تجربه نماييد؛ در عوض تصوير با قاب آبي را کوچکتر, محدود, سياه و سفيد و ساکن نماييد و به تدريج آن را محو کنيد. به اين روش مي توانيد از شر هر عادت و خصوصيت نامطلوب و حتي مشکلات زندگي خلاصي يابيد. يادتان باشد که هر چه در پايين است در بالا هم هست و همچنين صفات تنها در کميت با هم متفاوتند و در عمل تنبلي و اشتياق از يک جنس مي باشند. با اندازه هاي مختلف. اين بار کاربرد عملي ديگري از سطح آلفاي ذهني را بررسي مي کنيم که متخصصان از آن به عنوان تصويرسازي مرکز صحنه ياد مي کنند. اين روش براي بدست آوردن هر آنچه که مي خواهيد و آرزو داريد بسيار موثر است(البته بشرط آنکه بتوانيد در سطح آلفاي ذهني و بخصوص در سطح مرکزي 10 سيکل در ثانيه قرار بگيريد). براي رسيدن به هر آرزو يا خواسته اي که داريد بايد سه روز متوالي اين تمرين را انجام دهيد به نحوي که در روز اول هر سه بخش آن در روز دوم بخش دوم و سوم و در روز آخر فقط بخش سوم آن را عمل نماييد. در سطح آلفا قرار بگيريد و سپس تصويرسازي هاي زير را مرحله به مرحله انجام دهيد(از ذکر جزييات صرفنظر مي کنم اما مي توانيد براي بهبود کيفيت کار تصاوير را آنطور که دوست داريد و با جزييات دلخواهتان به تصوير در آوريد): * در اين مرحله شما بايد وضعيت فعلي و مشکلي را که مي خواهيد حل شود به نمايش در آوريد و آن را ذهنتان رد کنيد تا فضا براي بدست آمدن شرايط جديد حاصل گردد. تصور کنيد در مقابل يک سالن تئاتر قرار داريد به آرامي به طرف در ورودي حرکت کنيد و وارد سالن نمايش شويد, از کنار رديف هاي صندلي عبور کنيد و در جايي از رديف سوم بنشينيد. به پرده نمايش نگاه کنيد و تصور کنيد به آرامي در حال بالا رفتن است آنگاه به نوبت تمام افرادي را که به نحوي در زمينه آرزو يا خواسته شما تاثير گذارند, از پله هاي صحنه نمايَش بالا مي روند و در انتها نيز خود را در حال بالا رفتن از پله ها ببينيد. حال صحنه نمايش را به حالتي در آوريد که وضعيت فعلي شما را نشان دهد و هر بازيگري را که وارد نمايش کرده ايد نقش خود را بازي مي کند, به نحوي که وضعيت فعلي شما کاملا مشخص نشان داده شود. آنگاه از پله ها پايين بياييد و از صحنه خارج شويد. بر روي صندليتان بنشينيد و پرده را در حال پايين آمدن ببينيد. در انتها با ذهنتان روي پرده يك نه به رنگ قرمز و بسيار درشت بنويسيد و بر روي آن ضربدر بزنيد به اين مفهوم که اين وضعيت را نمي پسنديد. * در مرحله دوم بايد وضعيت را به گونه اي تصور کنيد که در حال بهبود شرايط و دستيابي به خواسته تان هستيد و البته مي توانيد براي اين کار از يک الگوي واقعي يا ذهني که تصور مي کنيد همان کار را به نحو مطلوبي به انجام رسانده استفاده کنيد. همان فضا و حالت قبل را تصور کنيد با اين تفاوت که به جاي خودتان الگوي ذهني موفقي را که مي دانيد قبلا بصورت موفقيت آميزي مشکل را حل کرده, به بازي مي پردازد و شما تنها نقش کارگردان و نويسنده نمايش را بعهده خواهيد داشت و ذهنتان از روي صندلي بازيگرها را اداره و نحوه برخورد و بازي آن ها را مشخص مي کند. در انتها نيز پس از پايين آمدن پرده بر روي آن کلمه خوب به رنگ سبز و يک تاريخ براي انجام آن عمل مشخص مي نماييد. * مرحله سوم کاملا مشابه مرحله دوم است با اين تفاوت که به جاي الگوي ذهني خودتان به بازي مي پردازيد و در تاريخ مورد نظر به خواسته تان دست مي يابيد. و در انتها نيز بر روي پرده کلمه خوب و خوبتر را با رنگ سبز و تاريخ مورد نظرتان را مي نويسيد. همانطور که گفتم شما بايد در سه روز متوالي اين تمرين را انجام دهيد ابتدا در روز اول مشکل را مشخص مي کنيد, سپس در روز دوم به کمک يک فرد کار آزموده که او را موفق مي پنداريد اقدام به حل مشکل مي کنيد و بالاخره در روز سوم خود را در حالي تصور مي کنيد که مشکلتان حل شده و به خواسته تان رسيده ايد.
+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم شهریور 1387ساعت 18:37  توسط ARAM  |